B1Het Klokhuis · Today 08:00
Bezoek van de tandenfee | Het Kantoor
Transcript
- En ik weet niet waardoor het komt, maar
- ik merk dat mensen steeds vaker midden
- in mijn verhaal recht in mijn gezicht
- gapen of ze strekken zo'n verfrommeld
- gezicht.
- Oh, verbeeld je je maar.
- Guys, Hell en ik hebben een cadeau
- verkocht voor ons alleer.
- Jij wou toch een klokhuish huisdier?
- Krijg ik eindelijk een puppy?
- Nee, een varken. Sinds vandaag hebben
- wij een kantoorvarken.
- Is er een varken op het kantoor? Hij is
- nog op de boerderij. We hebben hem
- geadopteerd.
- Volg een vrolijk varken. Dan koop je een
- big en die zie je dan opgroeien. Big is
- geen puppy.
- Dit doen we omdat ik bewuster met vlees
- wil omgaan.
- Ons varken krijgt heel veel liefde,
- ruimte, lekker eten
- en daarna eten we hem helemaal op. Van
- snuit tot krulstaart. Dat is beter voor
- het milieu.
- En krijg ik dan een puppy? Dit dit
- varken weiger ik
- hè. Maar we hebben onze bignoten bijna
- Luuk genoemd.
- Goh, wat een heer.
- Er wordt een gegeven varken niet
- bekijken.
- Ik kan bijna niet anders. Miss Peggy,
- kijk nou. Denkt mijn lichaam dat het
- moet gaan slapen. Jullie schuld. Ik heb
- ook moeite met het groepscadeau.
- Hallo klokhuisfamilie.
- Hey papa en mama van Leuk.
- Gezellig.
- Hoe weet u dat nou? We zijn er net.
- Beste ouders, willen jullie niet zomaar
- naar mijn werk komen? Dan moet ik denken
- aan papa en mama dag op school.
- Nou komt goed uit, want ik heb hier nog
- meer kinderherinneringen van je.
- Oh ja, Luuk is natuurlijk ook kind
- geweest. Dat vergeet ik steeds.
- Oude jeugdmeuk, moet weg. Je moeder
- heeft er ruimte nodig.
- Ja, ik heb een indorowing machine
- gekocht. Nederlands manam. Een
- binnensdeurs martelapparaat. Oh, volgens
- mij heb jij een heel leuke jeugd gehad,
- Luuk.
- Ja, ik weet nog dat ik als kleuter
- dacht. Nu ben ik gelukkig dit
- vasthouden. Luuk had alles wat hij wou,
- behalve een puppy.
- Ik zit potver dik al 40 jaar op een
- puppy te wachten.
- Wat is dit? Lux melktandjes.
- Ach, die dagen dat je niks anders deed
- dan een beetje wiebelen met je tong aan
- een losse tand.
- Maar ze zijn dus niet opgehaald door de
- toetferry.
- Toetferry?
- Nederlands
- toetveerboot. Hele tandenvee. Ik legde
- vroeger altijd mijn tandjes onder mijn
- kussen. Kreeg ik €5.
- Ja, ik een gulde.
- Een gulde.
- Ik heb oude tanden van voor de euro.
- Tandenvee vond ik vroeger al zo'n softe
- onzin. Stel dat je nou voor elk van die
- 20 tandjes vif gulden had gekregen, dat
- is even omrekenen 100 gulden inflatie.
- Dan had jullie €450 gehad.
- Wat hebben jullie mij als kind zo
- bestolen? Oh, sorry. Ach, ik zie aan je
- gaap dat je het niet meent.
- [zucht]
- [snuift]
- [muziek]
- Waarom kreeg ik nooit bezoek van de
- tandenvee?
- Nou, omdat jij als kleuter zei dat je
- dat zofte onzin vond.
- Hm.
- En je was bang voor vrouwtje
- sprookjesfiguren. Dat hoeven zij niet te
- weten, vader. Heksen, zeemeerminnen, de
- smurfin.
- Wij beloonden nooit met geld. Ook niet
- voor zwemdiploma's of rapporten.
- Terwijl je voor deze rapporten veel geld
- had kunnen vragen. Allemaal negens en
- tienen.
- Zie je? Ik ben mijn hele kindertijd
- bestolen.
- Als kind gaat het niet om het geld, maar
- dat er iemand met limo en een koekje
- klaar zit als je uit school komt.
- Dat is waar.
- Maar dat deden jullie ook niet.
- Nee, vond ik zo'n softe onzin. Ik moet
- weer gaan naar mijn in rowing machine.
- Breng ons even naar de uitgang.
- Om het goed te maken €100 voor je
- melktandjes.
- Nee, dat moet de tandenvee geven.
- De tandenvee is meestal je moeder, hè.
- Maar als dat weten ze toch niks aan.
- Kom.
- Ja, Peggy. Ik zit nog steeds in mijn
- maag met dat eh kantoorvarken.
- Je bent toch flexitariër? Je kan toch
- van ons varken eten als je wel vlees
- eet.
- Ja, maar ik eet dus geen varkensvlees.
- Oh, sorry, sorry, sorry.
- Ja, het is niet halal. Ik mag niet eens
- aanraken. Oh my god, ben jij zo halal?
- Weer een trauma waarvan ik niet wist dat
- ik het had. Ik moet even leggen. Ben je
- moe?
- Was ik niet, maar sinds iedereen in mijn
- gezicht gaat.
- Oh, als je gaat leggen, leg dan je
- melktandjes onder je kussen.
- Heleen, ik stap uit project van
- adoptievarken Luuk.
- Want het is onrein.
- Oh, sorry. Wat stom van ons.
- En ik twijfel ook of er diervriendelijk
- vlees bestaat.
- Nou, het gaat erom dat mensen niet weten
- waar hun vlees vandaan komt. En straks
- weten Peggy en ik, het komt van ons
- adoptievarken dat Luuk heet.
- Ja. Ja. Dus als ik zeg eh die ham die
- komt van eh Zeug Sandra en die worst van
- Big Michiel.
- Nou, voelt beter.
- [muziek]
- Uw man is bijna klaar. Goed dat je ons
- terug hebt laten komen. Hemen. Lux
- slaapt zo diep. Ik dacht: "Dit is het
- moment."
- Als we alle pijn uit zijn kindertijd
- hebben opgelost, dan kan hij misschien
- volwassen worden.
- Oh, dat zou fijn zijn, want zo is het
- niet te doen. Niet te doen.
- Hey Helly.
- Heyé, ik wil zeggen dat ik denk ik ook
- uit ons adoptieplan stap.
- Jij ook al?
- Ik denk niet dat ik Luuk kan laten
- slachten.
- Slachten?
- Ik ga hem sowieso niet opeten.
- Luuk is irritant, maar toch niet zo
- irritant. Ze bedoelt ons adoptievarken,
- Luuk.
- Maar als ik dat varken straks alleen
- moet opeten, van snuit tot staart, daar
- doe ik drie jaar over.
- Wel duurzaam. Heyé, jullie waren toch al
- weg?
- Ja.
- Ja. Lux slaapt. Nu kunnen we dat
- tandenveerdriet oplossen.
- Ah, heeft u het geld onder zijn kussen
- gelegd?
- Nee, hij wil niet weten dat de tandenvee
- zijn moeder is.
- U ziet er sprookjesachtig uit, vader van
- Luuk.
- Nou, tandjes pakken, my droppen en
- wegwezen.
- Wauw, de echte tandenveitje.
- Ik maak foto's als bewijs. Voorzichtig,
- Willie. Eh kalm. Ik heb vaker iets van
- Luuk afgepakt.
- Ik heb ze.
- Och, wat een ontroerend moment.
- Laat me mijn eigen gang maar gaan. Wacht
- even mensen. Mijn hand zit klem.
- Laten we vooral proberen kalm te
- blijven.
- Joch laat net als vroeger zijn tandjes
- niet los.
- [schraapt keel][geschreeuw]
- Wie bent u?
- Ik ben je vader. Luuk.
- Nee, de tandenvee.
- De tandenvee is een vrouwtjes.
- Sprookjesfiguur.
- Kom nou toch. We zijn toch niet meer in
- 1970. We wilden je van je kindertrauma
- afhelpen door het te ruilen voor een
- grote mensentrauma.
- [muziek]
- Alsjeblieft voor je melktandjes.
- En nog €50 voor je rapporten en dat je
- niet meer op een potje plast, maar
- keurig op de wc.
- Nou, hij plast ook vaak naast de wc.
- Stilte.
- Dank papa en mam. Dit doet me heel veel
- als jij maar gelukkig bent.
- En wat gaat de tandenveen nu doen met
- luxe tandjes
- in de prullenbak? We willen dat gelaten
- dan niet nog een keer.
- Oh nee, dan heb ik liever mijn tandjes
- dan dit geld. Het bewijst dat ik ooit
- kind was en zorgloos.
- Oh team, ik heb net afscheid genomen van
- ons adoptievarken.
- Was hij nu al slagrijp?
- Nee, maar toen ik tegen Luuk zei dat ik
- hem later in mijn eentje ga opeten, keek
- hij me zo droevig aan. Ik heb hem
- teruggegeven. Hoe kan ik Luukje opeten?
- Ik heb na twee bezoekjes al een band.
- Ja, dat heb je vaker met Lux. Het einde
- van onze klokhuisdier.
- Nee, want ik mocht van een vriendin als
- proef deze lenen voor twe weken. Arnold.
- [gelach]
- Oh,
- in één dag mijn melktandjes gewisseld en
- een puppy.
- Maar niet aan hechten. Het is een
- logeerpuppy. Oh,
- jij bent een lieve pup, hè?
- Dankjewel dat je onze zoon voor even
- gelukkig maakt.
- Ja, gaan we jou maar vet mesten en
- opeten.
- Nee,
- zie je, jullie zijn nu al veel te
- gehecht.
- [gelach]
- Hallo