B1LUBACH · 7 april 21:07
Hoe krijgen we telefoonverslaafde ouders bij die schermpjes weg? | LUBACH
Transcript
- Ik las vandaag deze ingezonden brief in De Telegraaf.
- Was met mijn partner in een restaurant en het verbaast ons...
- dat zoveel mensen met hun smartphones bezig zijn.
- Een gesprek is er bijna niet meer bij.
- Kinderen aan tafel worden genegeerd door hun ouders.
- En ik dacht: ja,dat klopt.
- En ik heb het natuurlijk al eens gehad over dat we moeten kappen...
- met mobieltjes op school en dat we moeten oppassen...
- dat jongeren niet te veel op sociale media zitten.
- En na die verhalen kreeg ik heel veel positieve reacties van ouders.
- Dat ging dan van: Bedankt. En: Dit hadden we nodig.
- Mag ik je nummer? Mijn kind slaapt eindelijk weer goed.
- En trouwens,mag ik je nummer?
- Goed item. By the way,wat is je nummer?
- Nou,heel erg bedankt allemaal.
- Maar nu wil ik het dus hebben over jullie,de ouders van die kinderen.
- Want jullie zijn nog veel erger.
- Ze zijn zeg maar al op zich best wel vaak weg.
- En dan zitten ze thuis ook de hele tijd op hun telefoon.
- Ah.Ouders,wat doen jullie?
- Ja,bijna applaus voor dat meisje. Veel...
- Maar veel ouders zijn dus hartstikke verslaafd aan hun telefoon.
- Ze zitten op WhatsApp,Instagram, Marktplaats,Buienradar...
- Weggeefhoek Purmerend-Oost, Second Love en dat de hele dag.
- Dat is zo hypocriet en daarom wil ik het opnemen voor die kinderen...
- want ze hebben er echt veel last van.
- Hier,zes op de tien jongeren ergert zich regelmatig...
- aan het schermgedrag van hun ouders.
- Dat is toch crazy? Wie voedt wie op?
- Pap,nog EEN autofilmpje en dan,rats,naar bed jij.
- En de meeste ouders zitten nog in de ontkenningsfase.
- Ik denk dat mijn kinderen er zelf meer op zitten bijna dan ik.
- Ja,het woordje 'bijna' was hier cruciaal.
- En weet je wat helemaal oneerlijk is?
- Ouders bepalen de regels rondom telefoongebruik.
- Ik mag mijn telefoon niet mee naar bed.
- Ik neem mijn telefoon wel mee naar bed...
- want ik gebruik hem als wekker, maar hij staat wel op stil.
- Ja.Weet je wat je ook kan gebruiken als wekker?
- Een wekker.Ja,maar daar kan ik geen Candy Crush op spelen.Aha.
- De meest gebruikte smoes van ouders is deze.
- Dan denk ik van: Mam,even weg.En zegt ze van: Ja,maar ik doe dit voor werk.
- Maar mama,moet je voor je werk echt alle Insta-Reels van Bas Smit kijken?
- En kinderen vinden dit verschrikkelijk.
- Vooral omdat ze de hele tijd compleet genegeerd worden.
- Dan zegt ze: Ja,ja, ik ben nog even aan het appen.
- Ik kom zo weer verder kijken. -En toen,na dat hele verhaal...
- toen had ik zo een vraag gesteld en toen was hij dus niet bij.
- En toen zei hij: Huh,wat? Toen had ik echt van: O,papa.
- Ja,jezus.Een kind moet zichzelf in de fik zetten om aandacht te krijgen.
- Pap,pap,ik sta in de fik.
- Ja,er staat een blusser in de...
- Vraag maar even aan mama waar de blusser staat.
- En dit speelt niet alleen in Nederland.
- Overal zijn telefoonverslaafde ouders.
- In Engeland hebben ze er zoveel last van dat scholen zelfs ingrijpen.
- Bijzonder verbod op een schoolplein in Engeland.
- Daar mogen ouders die staan te wachten op hun kinderen...
- hun telefoon niet meer vasthouden.
- Het gebeurde namelijk veel te vaak dat die kinderen...
- dolenthousiast de school uit kwamen rennen...
- en dat vader of moeder ze geen blik waardig keurde.
- Zo triest. En een slecht voorbeeld.
- Alsof je op het schoolplein gaat staan roken,toch?
- Nooit gaan roken,kinderen.Nooit.
- Kan jij zo voor mama even een pakje Caballero zonder filter halen?
- En ook in Duitsland zijn kinderen er helemaal klaar mee.
- Toch ook een beetje eng dat een zevenjarige Duitser zo makkelijk een menigte op de been kan krijgen.
- En... Weet ik niet.
- En het is niet alleen zielig voor die kinderen, het heeft ook serieuze gevolgen.
- Want eindeloos scrollen verstoort de interactie tussen ouder en kind...
- en dat is slecht voor hun ontwikkeling.
- In de jaren 70 is een keer onderzocht wat er gebeurt...
- als ouders uitdrukkingsloos naar hun kinderen kijken.
- Dat heette het 'still face'-experiment.
- En dat onderzoek toonde aan dat jonge kinderen heel onrustig...
- en verdrietig worden als hun ouders emotieloos staren.
- Nou,is goed om te weten.
- Maar heel lang dachten mensen: Wat bewijst dat nou?
- Niemand gaat toch uitdrukkingsloos bij zijn kind zitten?
- Ja,kinderen groeien nu op in een wereld...
- vol uitdrukkingsloze gezichten.
- De kinderen van Maarten van Rossem weten niet beter,maar toch.
- En een tijdje terug dachten mensen:
- Laten we dat experiment nog eens doen,maar dan met smartphones.
- Ja,dit is echt zielig.
- Daarom wordt dit alleen getest op Belgische kinderen.
- En ik zou dus ook willen zeggen: Don't try this at home.
- Maar dat doen jullie dus WEL. Hier,check.
- Veel ouders gebruiken de telefoon tijdens etenstijd,speeltijd...
- en bedtijd, oftewel de hele tijd.
- En dat heeft meer gevolgen dan je denkt.
- Ja,dus dan is het misschien handiger om gewoon te zeggen...
- tegen je kind dat hij niet belangrijk voor je is.
- Dat scheelt een hoop gedoe.
- Dat kansloze gescrol is dus echt schadelijk voor een kind.
- Dus hoe krijgen we die ouders bij die schermpjes weg?
- Kinderen kunnen hun ouders bijvoorbeeld meesleuren...
- naar een telefoonloos cafe.
- Dat bestaat en daar genieten mensen echt van.
- Althans,dat zeggen ze. VROUW: Bevalt het een beetje?
- Ja,heel goed zelfs.Ik verlies een beetje het besef van tijd.
- Ja,hoeveel uur zit ik hier? Pas 10 minuten?
- OK,nee,maar het bevalt heel goed.
- Of neem een voorbeeld aan Joep.
- Die zat de hele zomervakantie niet op zijn telefoon in ruil voor geld.
- Een goed idee. Ik heb het ook zelf bedacht.
- Ja,dit kind is zoveel slimmer dan zijn ouders.Toch? Veel slimmer.
- Hij heeft EN een leukere vakantie EN geld voor een nieuwe telefoon.
- Maar een keer naar een cafe zonder mobiel...
- of telefoonloos kamperen, dat lost niet alles op.
- Ouders moeten structureel van die telefoon af.
- Ouders,kies voor je kinderen.
- Want met je smartphone in de la heeft je kind weer een pa of een ma.
- Ja,namens alle kinderen: Dank jullie wel.